holme's profile๐oO เรื่องเห็ดๆของคนหัวเ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
June 02 ครายว่าคนไทยไม่รักการเรียนรู้ ผมงี้เถียงขาดใจเนื่องจากวันนี้อารมณ์ดี ก้อเลยมาอัพบล็อกซะหน่อย
หลังจากไม่ได้อัพไม่ได้อัพมานานนมจนนมยาน 55+
ก้อเลยขออัพก่อนไปอินโดฯ ม่่ะจ่ายอัพยาน้า
วันนี้ตอนแรกว่าจะไปแลกตังช่วงบ่ายๆ แถวประตูน้ำมีร้านนึงให้ราคาดีมาก ก่อนไปอินโด
แต่ด้วยกิจวัตรประจำวันที่ต้องแวะสะพานความยก่อนเพื่อซื้อการ์ตูน
ระหว่างที่กำลังเลือการ์ตูนติดเรตอยู่ 55+ ม่ายช่ายๆ
ก้อมีโทรศัพท์จากพี่สาวบังเกิดเกล้าที่หัวเหม่งๆ 55+ โทรมาใช้งาน
หวัดดีคร้บ
60 แก้วหรอ
(อธิบายมุข 60 = 5*12 = 5 โหล = ฮัลโหล) 55+
(แออบคิดในใจก้อกรุส์นะซิ 55+) มีไรหรอคร้าบพี่ ...
.
..
...
....
.....
คุยกันเรื่องแลกตัง ที่จะเอาไปอินโด
.....
....
...
..
.
แล้วแก้วอยู่ไหนหรอ (เริ่มเข้าเรื่อง)
ก้ออยู่สะพานควายอ่ะคร้าบ แวะมาซื้อการ์ตูน
แก้ว คือมีเรื่องจะให้ช่วยหน่อย
มีไรหรอ
.
..
...
....
.....
คุยเรื่องไปซื้อขี้ผึ้งจัดฟัน+แปรงจัดฟัน ให้พี่เค้า
.....
....
...
..
.
ปล. คำพูดของพี่หัวเหม่งจะเป็นสีเทานะ ส่วนของสุดหล่อจะเป็นสีส้ม 55+
แล้วก้อต้องรีบบึ่งไปอนุสาวรีย์แบบด่วนๆ เพราะ คณะทันตะของมหิดล
เค้าปิดกันบ่าย 3 หลังจากซื้ออารายเรียบร้อย
กำลังคิดอยู่ว่าว่าจะไปแรดที่ไหนต่อดี
แต่ก้อตัดสินใจไม่ไปเพราะยังไม่ได้เก็บกระเป๋าเลยแรดไม่ออก
ก้อเลยเดินๆมาเพื่อจะขึ้นรถตรงอนุสาวรีย์เผื่อจะกลับบ้าน
ขณะเดินๆ ก้อสะดุดกับอารายบางอย่างที่ดูขัดกัน แต่ดูดีอ่ะ
คือเจอคนที่มีลักษณะคล้ายคนเก็บขยะตามสี่แยกอ่ะ กำลังเขียนอารายสักอย่างอยู่
ก้อแปลกใจ เลยเดินเข้าไปดูใกล้ๆ ต้องร้องคร้าบ ต้องร้อง
โอ้ววววววววว แม่เจ้าาาาาาาาาา !!!!!!
เค้ากำลังเขียน ไดอารี่อยู่ เลยดูใกล้เข้าไปอีก
YEDDDDDDDDDDDDD
แต่มันไม่ใช่แค่นี้ เค้าเขียนเป็นภาษาอังกฤษ
สุดยอดคร้าบ เปิดดิกด้วย เขียนเป็นประโยคๆเลย
คือแบบประทับใจมากในความพยายามของเค้ามาก
(ไม่ได้ดูถูกนะ พูดจากใจจริงๆ)
ที่แม้จะเลือกเกิดไม่ได้แต่ก้อมีความพยายามที่จะเรียนรู้ในสิ่งต่าง
คนเราวัดกันที่ภายนอกไม่ได้จริงๆ
รู้สึกละอายใจมากที่ตัวเองมีพร้อมในหลายๆด้านแต่ทำตัวแบบนี้ เหอๆ
ก้อต้องพยายามกันต่อไปไม่ให้พลาดอีก
ก้อเดินไปขึ้นรถเมล์ถึงบ้านแล้วก้อต้องนั่งสองแถวต่อ ทำไงได้ก้อบ้านกรุมันบ้านนอกนี่ว้า
ก้อยืนโหนๆอยู่ก้อไปเห็นเด็กคนนึงกะลังอ่านหนังสือการ์ตูนอยู่
เด็กคนนี้อายุไม่น่าเกิน 5-6 ขวบอ่ะ แต่กลับบ้านเองคนเดียว
แล้วก้อพยายามสะกดตัวหนังสือในการ์ตูนเผื่อที่จะทำความเข้าใจ
เราว่าครายมาเห็นก้อต้องอมยิ้มอ่ะ ประทับใจอีกแล้ว ประทับใจง่ายเจรงๆ
ภาพเด็กตัวเล็กๆ ทำปากขมุบขมิบ แต่ที่ขำอีกอย่าง คือ มันเป็นการ์ตูนที่อ่านแบบญี่ปุ่น คือจากหลังมาหน้า
แต่เด็กคนนี้อ่านจากหน้ามาหลัง (แล้วจะรู้เรื่องมั้ยเนี่ย)
พอถึงป้ายก้อต้องกดกริ่ง ด้วยคาวมที่ตัวเองยังตัวเล็กๆอยู่ พอๆกับน้องสวป็อบเลย 55+
กดเลยกดไม่ถึง ก้อบอก ปี้่ก้าบ กดฉิ่งให้หน่อย 55+
ถ้าเป็นผู้หญิงพูดเราคงคิดมากแหละน้าแต่นี่เป็นเด็กก้อเลยพยายามไม่คิดไร 55+
ก้อมีแถวนี้แหละเรื่องวันนี้ที่ทำให้เรามีความนสุข
From above
ทุกคนคงเห็นว่า คนไทยรักการอ่านกันขนาดนั้น
ไม่เลือกอายุ หรือฐานะเลย
ฉะนั้นถ้าครายมาว่าคนไทยไม่รักการเรียนรู้นี่
ผมจะเถียงจน...มันยอมแพ้แหละ 55+
Comments (4)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://nonghednoi.spaces.live.com/blog/cns!B700315141EBA1E9!191.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
